Friday, June 15, 2007

Μ.D.S. - Εμένα οι φίλοι μου

Ευχή και κατάρα το να έχεις καλούς φίλους. Όταν βρεθείς μακριά τους έχεις τις ίδιες απαιτήσεις από τους υπόλοιπους. Όχι τόσο στο θέμα 'παρέα να πιούμε ένα κρασί' όσο στο θέμα 'θυσία για τον κολλητό μου'.

Εκεί που έχεις την ανάγκη τους να τα παρατάνε όλα για να σε βοηθήσουν και να σε στηρίζουν ψυχολογικά όταν το χρειάζεσαι, να μη φοβάσαι για τάπες πάσης φύσεως, να μη πρέπει να φοράς τις μάσκες που θέλουν να δουν και να ξέρεις ότι είναι πάντα εκεί.

Αισθάνομαι πολύ τυχερός που τους έχω αυτούς τους φίλους, όσο και αν ανεβάζουν τον πήχη και μου είναι δύσκολο να κάνω νέους. Ένα τραγουδάκι εξαιρετικά αφιερωμένο:


Γράμμα Φοιτητή...

Μάνα και πατέρα, ο γιος σας σας χαιρετά!

Είναι τώρα ένα εξάμηνο που έφυγα στη Σάμο για να σπουδάσω και σας ζητώ συγγνώμη που καθυστέρησα τόσο να επικοινωνήσω μαζί σας. Θα σας ενημερώσω τώρα, μόνο που πριν σας παρακαλώ να καθήσετε κάπου.

Λοιπόν, είμαι αρκετά καλύτερα τώρα. Το βαρύ κρανιοεγκεφαλικό κάταγμα και η αμνησία που έπαθα όταν έπεσα από την ταράτσα του σπιτιού μου προσπαθώντας να γλυτώσω από τη φωτιά που ξέσπασε στο κτίριο, αμέσως με το που έφτασα, είναι πια σχεδόν παρελθόν.


Παρότι πέρασα ένα μήνα στην εντατική, μπορώ τώρα να δω αρκετά καλά και κάνω μόλις δύο μικροεπεμβάσεις την ημέρα, έτσι ώστε η ανάπλαση των οστών του προσώπου μου να επιτρέψει την προσέγγιση της αρχικής μου μορφής. Οι γιατροί πιστέυουν ότι -το πολύ- σε δύο μήνες θα είμαι και πάλι σε θέση να τρώω μόνος μου. Πάω δε στοίχημα ότι, παρά το ότι σας γράφω με το νέο μηχανικό μου χέρι, ούτε που καταλάβατε τη διαφορά στον γραφικό μου χαρακτήρα (χα!).

Ευτυχώς, την ώρα του ατυχήματος με είδε κάποιος από το απέναντι κτίριο και ειδοποίησε την πυροσβεστική και το ασθενοφόρο. Με επισκεφτόταν καθημερινά στο νοσοκομείο και, εφόσον δεν είχα πού να μείνω μετά τη φωτιά, προσφέρθηκε να με φιλοξενήσει σπίτι του. Πρόκειται για ένα ημιυπόγειο μικρό αλλά χαριτωμένο. Ο ίδιος είναι πολύ καλό αγόρι και ερωτευτήκαμε αμέσως κεραυνοβόλα. Έκανα αλλαγή γεννητικών οργάνων και σχεδιάζουμε να παντρευτούμε, πριν αρχίσει να φαίνεται η εγκυμοσύνη μου.

Ναι, αγαπητοί μου γονείς, είμαι έγκυος. Ξέρω πόσο ανυπομονείτε να αποκτήσετε ένα εγγονάκι και ξέρω πως θα καλοδεχτείτε το παιδί και θα του δώσετε την ίδια αγάπη όπως με μένα όταν ήμουν παιδί. Ο λόγος που καθυστερούμε το γάμο είναι επειδή το αγόρι μου έχει μια μικρή μόλυνση στο αίμα και καθυστερούν τα αποτελέσματα από το τεστ για AIDS που έχει κάνει. Προσπαθώ κι εγώ να καταπολεμήσω τη σύφιλη που έχω με καθημερινές ενέσεις.

Ξέρω ότι, όταν αποφυλακιστεί, θα τον καλοδεχτείτε στην οικογένειά μας με ανοιχτές αγκάλες. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να δείχνει απότομος και ευέξαπτος, αλλά κατά βάθος είναι ευγενικός, αν και δεν είναι πολύ μορφωμένος ούτε και τόσο φιλόδοξος. Παρόλο που δεν έχει την ίδια Θρησκεία με μας, ούτε το ίδιο ανοιχτό χρώμα δέρματος, είμαι σίγουρος ότι η ανωτερότητά σας και η ηθική σας καλλιέργεια δε θα σας επιτρέψει να κρίνετε τόσο επιφανειακά. 'Aλλωστε, αν μπορούσατε να συνεννοηθείτε μαζί του (γιατί δεν μιλάει καθόλου Ελληνικά), θα τον αγαπούσατε αμέσως όσο τον λατρέυω κι εγώ.

Προέρχεται από πολύ πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια -όπως έμαθα, ο θείος του είναι αρχηγός της φυλής στο χωριό της Αφρικής απ' όπου προέρχεται ενώ ο ίδιος ο πατέρας του είναι διεθνώς ένας πολύ σημαντικός έμπορος αναισθητικών ουσιών σε μορφή σκόνης για ενδοφλέβια εξω-νοσοκομειακή χρήση.

Τώρα που σας είπα τα νέα πρέπει να σας ομολογήσω ότι δεν έπιασε ποτέ φωτιά το σπίτι μου, δεν έπεσα από καμία ταράτσα, δεν έπαθα ποτέ κρανιακό κάταγμα και αμνησία, δεν έκανα αλλαγή φύλου, δεν είμαι τραβεστί, δεν τα έχω με κανέναν αράπη, δεν πρόκειται να παντρευτώ, δεν είμαι έγκυος και δεν έχω σύφιλη. Παρ' όλα αυτά, πέρασα μόνο ένα μάθημα στην εξεταστική και θα ήθελα αυτό να το δείτε από τη σωστή του οπτική γωνία και να (μη) δώσετε την δέουσα σημασία.

Υ.Γ. Στείλτε λεφτά.

Ο γιος σας

Ανάθεμά το για Καλοκαίρι...

Γειαααα...

Ας γράψω κι εγώ τίποτα γιατί κινδυνεύω με απόλυση... Δε φταίω εγώ αφεντικό...Το καλοκαίρι τα χει κάνει όλα μαντάρα... Κλείνω τα μάτια μου και βλέπω θάλασσα... Φραπέδες στην παραλία και τάβλι... Η θάλασσα κυριαρχεί παρόλα αυτά και γι αυτό θα κάνω εδώ δημόσια στον κάτοχο του παρακάτω οχήματος (ο οποίος είναι συντελεστής αυτού του blog παρεμπιπτόντως) την εξής πρόταση... "Πάμε Τρυπητή;;;;"



Όλη μέρα θα ξυνόμαστε στην παραλία και το μεσημέρι που θα σκάμε θα παίζουμε τάβλι στου Λούπη... Όταν θα πεινάμε θα πεταγόμαστε μέχρι το χωριό να φάμε και να πάρουμε μπύρες για το βράδυ και πάλι πίσω για να συνεχίσουμε το ξύσιμο...


Δύο τρεις μέρες ζητώ μόνο... Μετά πάμε αλλού...Πές μου δέχεσαι...????


Thursday, June 14, 2007

Τιρινίνι !!!

14-06-1987 -- 14-06-2007
Πέρασαν είκοσι χρόνια... Αυτοί άνοιξαν το δρόμο και για τους επόμενους!!!

Placebo στην Αθήνα

Σήμερα 14-06 οι Placebo θα εμφανιστούν στο Λυκαβηττό. Όσοι είστε στην Αθήνα και βρείτε παρέα να πάτε οπωσδήποτε... Λέγεται πως υπάρχουν ακόμα κάποια εισιτήρια!

Για τους υπόλοιπους ένα video-clip:

Καλοκαιράκι...

Μια συγκλονιστική μαρτυρία!!!

Αποκλειστικό!!!


Μια πραγματικά βασανιστική καλοκαιρινή μέρα ενός φοιτητή στο Ηράκλειο...


13.00:
Ξύπνημα χαλαρό ετοιμασίες για παραλία...
13.50: Στάση στο περίπτερο για εφημεριδούλα τσιγάρα κτλ...
14.00: Φτάνεις παραλία, κόβεις κίνηση... παίρνεις κανα δυό τηλεφωνήματα τους γνωστούς που επίτηδες έχεις στείλει από νωρίς για να βρούν ξαπλώστρα και κυρίως να πληρώσουν...

14.56: Μετά από τόση ώρα ξυσίματος αποφασίζεις να παραγγείλεις φραπεδιά και να διαβάσεις εφημεριδούλα...
15.37: Είναι η ώρα που βλέπεις γύρω σου και συνειδητοποιείς ότι είσαι σε παραλία και σου 'ρχεται να βουτήξεις...Ούτε συζήτηση βέβαια για ρακέτες beach volley και τα συναφή...

17.00: Ετοιμάζεσαι για σπίτι, μάσα, ντουζάκι και ντύσιμο για απογευματινό καφεδάκι στο κέντρο...
20.42: Παίρνεις τα τηλεφωνάκια σου και κανονίζεις για ουζάκι κατά 99% Σχολαρχείο...
20.43: Το κλείνεις πριν προλάβουν να σε χρεώσουν καθώς είναι τζάμπα λεφτά αφού όλοι εκεί θα είναι...
22.19: Χαζεύεις τις περαστικές πίνοντας τα ουζάκια σου...
23.59: Αρχίζεις τα γελάκια και τα αστειάκια ενώ θάβεις τους πάντες και τα πάντα...
02.24: Ολόχεστο πια ξεκινάς για Loft με την παρέα...
03.55: Τελευταίες σταγόνες από το μπουκάλι το ουίσκι και αρχίζεις να καταριέσαι και να βρίζεις τους trendy με τις σαγιονάρες, τις θεογκόμενες που έχουν μαζί τους και γενικά ότι ωραίο βλέπεις γύρω σου...
05.36: Λιοντάρια για γυράκια...
06.44: Άλλη μια κουραστική και επίπονη καλοκαιρινή μέρα έφτασε στο τέλος της...

Wednesday, June 13, 2007

ΕΧΟΥΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑΚΛΗΔΕΣ!



......ΚΙ 'ΑΝ ΔΕ ΜΕ ΓΙΑΝΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΣ'ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΑ

Σωκράτη Σωκράτη σε παρακαλώ φέρε το Μακελελέ στον Ολυμπιακό!!!

Ο Ολυμπιακός χρειάζεται ενίσχυση. Ακούγεται πως ενδιαφέρεται για τον Μακελελέ. Ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής με ένα μεγάλο ατού...: Τη γυναίκα του!

Monday, June 11, 2007

Το κάπνισμα σαν κοινωνικό πρόβλημα...Χαχα!!!!

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: Πατέρας έπιασε τον δεκατετράχρονο γιο του να καπνίζει το βράδυ στο δωμάτιο του!!!!

ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ:

ΠΑΤΕΡΑΣ: Παίρνει τα τσιγάρα και τα καπνίζει ο ίδιος.

ΜΗΤΕΡΑ: Ουρλιάζει, βάζει τα κλάματα, πάει στη μαμά της και μετά από 8ωρη τηλεφωνική συζήτηση με τις φίλες της αποφασίζει ότι δεν είναι σωστή μητέρα. Κλείνει ραντεβού με τον ψυχολόγο για το μικρό, αλλά στο τέλος πάει η ίδια!

ΠΑΠΠΟΥΣ: “Άχου, να χαρείς τα νιάτα σου δώσε μου κι εμένα μια τζούρα τώρα που δεν κοιτάει η γιαγιά σου…”

ΘΥΡΩΡΟΣ: “Εμ βέβαια! Το είχα καταλάβει εγώ. Χτες κατέβηκε στις έντεκα και δεκαεφτά το βράδυ για να πάει στο περίπτερο! Τι να ήθελε? Σοκολάτα? “

ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ: “Να βάλουμε ένα σταχτοδοχείο δίπλα στο κρεβάτι.”

ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ: “Να φροντίσουμε να υπάρχει ασφαλές σύστημα πυρόσβεσης στο δωμάτιο του μικρού.”

ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΣ: “Προσφέρω με την κούτα των δώδεκα πακέτων δυο ακόμα πακέτα δώρο!“

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: “Μα καλά, έτσι ξεροσφύρι το κάνεις?”

ΠΛΑΝOΔΙΟΣ: “Έχω κάτι αναπτήρες, αμερικάνικους, πρώτο πράμα!”



ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ: “Ωραία! Υποψήφιος πελάτης. Ορίστε η κάρτα μου.”

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: “Μικρέ μου, μπορούμε να μηνύσουμε το μπαμπά ως άστοργο και να εισπράξουμε αποζημίωση!”

ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ: “Αχ, τι γλυκό μικρούλι είσαι εσύ? Θέλεις να έρθεις σπίτι μου? Θα σου δώσω όσα τσιγάρα θέλεις!”

ΡΑΚΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ: “Τις γόπες τις χρειάζεσαι?”

ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ: “Πλαφόν και στις τιμές των τσιγάρων ΤΩΡΑ.”

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: “Η Ελλάδα αλλάζει πρόσωπο. Η Ελλάδα δε γυρίζει πίσω! (Ψηφίστε με...) Προσφέρουμε χαμηλότερους φόρους στα καπνά για τους ανήλικους καπνιστές!”

ΑΡΧΗΓΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ: “Γυρίζουμε μια νέα σελίδα! (Eμένα ψηφίστε...) Εμείς δίνουμε και δωρεάν σταχτοδοχεία και διαφημιστικούς αναπτήρες!

ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ: “Κάτω ο δικομματισμός! Κάτω ο καπιταλισμός και οι καπνοβιομηχανίες! (Έτσι κι αλλιώς εμένα δε με ψηφίζει κανείς) Όχι στα τσιγάρα! Ναι στις... πίπες και στα στριφτά!”

ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: “Φταίνε οι παλιομετανάστες! Τα τσιγάρα για τους Έλληνες!”

ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ: “Αίσχος! Πότε θα σταματήσει πια η κακοποίηση της φύσης; Ο καπνός του τσιγάρου μολύνει το περιβάλλον. Χώρια που οι εντατικές καλλιέργειες του καπνού αδυνατίζουν και απογυμνώνουν το έδαφος από τα θρεπτικά συστατικά και συντελούν στην ερημοποίηση και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.”

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ: “Το προτσές της καταναλωτικής ισοπέδωσης του σύγχρονου ανθρώπου σε συνδυασμό με τον οικονομικοκοινωνικό φονταμενταλισμό της μεταβιομηχανικής περιόδου σπρώχνει τους νέους σε πράξεις απογύμνωσης του ψυχικού ιδιοκρατισμού και απελευθέρωσης των σκεπτικιστικών τάσεων του επίκτητου μιμητισμού, πράγμα που συντελεί σε τροχοπέδη στην ανάπτυξη του απελευθερωμένου ψυχοσωματικού ρεαλισμού.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΜΠΟΥΝΗΣ: “Οι καλοί τρόποι απαιτούν να κρατούμε με χάρη το σιγαρέττον και να μη ρίπτομε τας στάχτας εις το πάτωμα. Επίσης, επ’ ουδενί δυνάμεθα να ομιλούμε, του σιγαρέτου όντως εντός του στόματος. Παρατηρήστετην αυτού μεγαλειότητα τον βασιλέα και την υψηλοτάτη σύζυγο του πως καπνίζουν δια να λάβετε μαθήματα αριστοκρατικής συμπεριφοράς.”

ΘΑΝΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ: “Έχω την υποψία ότι της πράξης του καπνίσματος προηγήθηκε ερωτική συνεύρεση με συμμαθήτρια! Μα αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό! Το παιδί, στην ηλικία αυτή είναι ένας σεξουαλικά ενεργός πολίτης.”

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ: “Αυτά παθαίνουμε όταν απομακρύνομε τη νεολαία από τους κόλπους της εκκλησίας. Και με την ευκαιρία ακούστε κι ένα ανέκδοτο!”

ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ: “Και τώρα ένα συγκλονιστικό ανθρώπινο ρεπορτάζ! Από την τρυφερή ηλικία των δώδεκα βούλιαξε στο βόρβορο της εξάρτησης από τη νικοτίνη!”

ΤΑΤΙΑΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ: “Σε λίγο αποκλειστικά στην εκπομπή μας: Τι έφαγαν εκείνο το βράδυ, τι μάρκα τσιγάρα κάπνιζε ο μικρός, τι μάρκα εσώρουχα φοράνε όλα τα μέλη της οικογένειας και πόσο συχνά «το κάνουν» οι γονείς!”

ΕΛΕΝΗ ΜΕΝΕΓΑΚΗ: “Να τον καλέσουμε να μας διηγηθεί την εμπειρία του.”

ΒΕΦΑ ΑΛΕΞΙΑΔΟΥ: “Και τώρα μια εκπληκτική συνταγή για ένα ελαφρότατο γλυκό να συνοδέψουμε το τσιγάρο μας!”

ΣΤΑΘΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ: “Σκουλήκι! Θες και τσιγάρο ακόμα δε βγήκες από τ’ αυγό! Ρε, που τα πουλάς αυτά? Ξέρεις πως με λένε εμένα? (Χτυπάει το χέρι του στο γραφείο)”

ΦΟΙΒΟΣ: “Γράφει το νέο μεγάλο σουξέ "Μανούλα sorry, μα είμαι θεριακλίδικο αγόρι!ι!"”

ΤΕΛΟΣ... the movie

Τα παιδιά με πολύ κέφι οπτικοποίησαν την πιο γνωστή φάρσα της εποχής.
Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ από όλους μας.
Απολαύστε αμέσως... ΤΕΛΟΣ