Sunday, February 10, 2008

"Αντρες", 2001

Friday, February 8, 2008

Εγώ δεν έπινα



Λίγες λέξεις πολύς πόνος...

«Εγώ δεν έπινα και μ’ έκανες να πίνω
Εγώ δεν κάπνιζα και τώρα δεν το σβήνω
Εγώ δεν έβριζα και τώρα βλαστημάω
Είναι που λείπεις και δεν έχω που να πάω»

Σταύρος Φωτιάδης στο δίσκο " Ένα θα σου πω" . Τσεκάρετε το site του έχει μεγάλη ιστορία στο Ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Μάλιστα έχει και ένα διπλό δίσκο με τους Πασχάλη Τερζή και Ζαφείρη Μελά το 1992 (Δείτε στο site) που είχε τεράστια επιτυχία.

Thursday, February 7, 2008

Comfuzio...

Ο Σερβετάς καλεσμένος στο Comfuzio ανεκδοτολογεί... Κοίτα να δεις πως περνάν τα χρόνια!

Wednesday, February 6, 2008

Έκθεση μαθητού του Γενικού Λυκείου Κισσάμου με θέμα : Οι νέοι σήμερα


Οι νέοι είναι το μέλλον του κράτους, γιατί από ετούτου σας περιμένουνε οι μεγαλύτεροι κάτι τις. Να δούνε μια καλυτεράδα. Να ρθούνε να τσι αντικαταστήσουνε.
Μα μπά!!!. Οι σημερινοί νέοι δεν είναι σα κι αυτούς. Αλλάξανε ντίπι. Εδά τσι θωρείς με κάτι πλουμιστά παντελονάκια κι ένα μπαρμπέρισμα απού το κάνουνε επαέ μόνο στι προβατίνες. Και φορούνε και κάτι σακάκια δίχως μανίκες, για πλάκα λέει, και δε πάνε να βάλουνε κιανένα ρούχο να μη κρυώνουνε μονό φορούνε ετούτι σας τσι λογάρες.
Κι ούλα ετούτανά για να εντυπωσιάσουνε τσι κοπελιές. Κι αυτές πάλι μόλις δούνε κιανένα τέτοιο, απούνε ο κόσμος γεμάτος σήμερα, γλακούνε σα τσι κουζουλοπροβατίνες στο κριγιό, και κιανείς δε τσι κουλαντρίζει μέχρι το στεφάνι.
Από κειά και πέρα που θωρούνε το ζόρε, γλακούνε στη μάναντος και στου πατέραντος και πλερώνουνε οι γέροι τη νύφη. Να πείς εδά πως έχουνε και κιανένα τρόπο διασκέδασης βολικό, δεν έχουνε, γιατί όλα είναι κουζουλάγρες.
Αλλά είναι καλά για κειουνουσάς από τα βουτούνε. Γιατί δουλέβγουνε τα βούγια όλη μέρα στο μεροκάματο και το βράδυ πάνε και πίνουνε ένα νερομπογιά και τα ακουμπούνε.
Και νάτανε μόνο ετούτονα δεν επείραζε. Πάνε και αγοράζουνε μηχανάκια και πέζουνε κάθε μέρα κριγιαρίδια και ασβολόνουνται και σκοτόνουνται. Και ούλα ετούτανα είναι λέει τρόπος διασκέδασης για να κλουθούνε οι κουζουλοπροβατίνες χωρίς πολλές κουβέντες μέχρι το στεφάνι.
Και να κάμει κιανείς πως δε ντος αγοράζει εκειανά που θέλει, λέει πως θα αυτοκτονίσει. Καινούργια μόδα για να βουτούνε τα λεφτά του γέρου. Λέει πως θα φύγει από το σπίτι. Και πάει καλός και φρόνιμος ο πατέρας και του κάνει το χατίρι, και Δε βουτά κιανένα στελιάρι να του κάμει τσι κώλους μαύρους να δεί πως αυτοκτονούνε και φεύγουνε και από το σπίτι. Ορίστε μας δουλειές!!!.Και να πείς πως είχαμε ετούτε σάς τσι συνήθειες επαέ, δεν τσιχαμε. Είναι ξενόφερτες συνήθειες. Ένα καλοκαίρι το λοιπόν ήρθανε κάτι ξαδέρφια μου από την Αθήνα κι επήρανε και μένα να πάμε λέει σε μια ντίσκο. Εγώ δεν έκανα κέφι μα ήντα να κάμω.
Ξεκινούμε και όντε φτάνουμε κειά, πορίζω από το αυτοκίνητο κι εγρίκουνα χτύπους και λέω: μα ήντα διάολος είναι;. Μπαίνουμε μέσα και ήντα να δώ. Θωρώ αθρώπους και κουνιούντανε σαν οντε κάτσει κιανείς σε κιανά γάιδαρο και παίζει πήδους. Θωρώ φώτα που γυρίζανε γύρου γύρου και αναβοσβήνανε και εγρύκουνα κάτι χτύπους που εκουζουλάθηκα.
Λέω: ήντα διάολο γυρεύγω επαέ. Φράζω τα αυτιά μου, μα πάλι εγρύκουνα.Εκειά μέσα ήτονε σαν το ποροκούρτι. Δεν είχανε από που να βγούνε. Δεν είχανε καθίσματα. Ολοι εστέκανε και χορεύγανε λέει, λές και τος είχες βαρμένο νέφτι.
Μια στιγμή λέω και εγώ να δοκιμάσω το πιοτό όπως ούλοι. Βάνω λίγο στο στόμα μου και επεταχτήκανε τα μάθια μου όξο. Και θέτω ένα πήδο και πεθιούμε όξο και πήγα στο σπίτι και εξερνούσα δυό μέρες.
Ούλα τουτά χαλούνε την κοινωνία και πάει κατά διαόλου. Ούλα ξεκινούνε από τσι νέους. Ετούτοινά είναι που θα καταλάβουνε το κράτος αύριο; Μμμμμ!!!!;. Να το σώσουνε θέλει!!!!!;
Ούλα θα τα φάνε στι ντίσκο και στα άλλα κέντρα. Και γω προβλέπω κι ας βγώ ψεύτης πως Δε θα πομείνει κεραμίδι πάνω στ άλλο. Ούλα θα βουλιάξουνε.

Πετράκης Στυλιανός.

Sunday, February 3, 2008

Μαντιναδομαχίες

Για τους μερακλήδες που διαβάζουν αυτό το blog και θέλουν να λένε και να ακούν καλές μαντινάδες. Γίνεται η αρχή με τις παρακάτω μαντινάδες και η συνέχεια στα σχόλια...

Ποθάνανε τα όνειρα
κι όσο για τις ελπίδες
πομείνανε μες στο στενό
που 'καμες πως δε μ'είδες.

Πήρες καρδιά ψυχή και νού
κ'άφησες τ'όνομά σου
στα χείλη που δε σμίξανε
ποτέ με τα δικά σου.

Ανε φυσήξει δροσερό
στην κάψα σου μελτέμι
θα ναι οι δικοί μου στεναγμοί
που φέραν οι ανέμοι.

Εγώ και η σκέψη μια ζωή
είμαστε τσακωσμένοι
γιατι αν το θελε αυτη
θα σ'είχα ξεχασμένη.

Αυτή η καρδιά που άφησες
κ'αιμορραγεί μακριά σου
σ'έυχεται καλορίζικα
να ναι τα στέφανα σου.

Άλλοι τη λένε θάλασσα
μα γω τη λέω πόνο
γιατι τη δημιούργησαν
τα δυο μου μάτια μόνο.

Πόσες χιλιάδες όνειρα
δε σβήνουν κάθε μέρα,
και 'φήνουν έρημες καρδιές
στην ταραχή τ'αέρα.

Πληγώθηκα στον έρωτα
και δεν ξανασχολούμαι
το πιο 'μορφο συναίσθημα
μ'έκανες να φοβούμαι.

Ένα γιατί ‘ναι αφορμή
τα μάτια μου να κλαίνε
ένα γιατί ώστε να ζω
τα χείλη μου θα λένε.

Η μόνη μου παρηγοριά
αλάργο σου όσο μένω
είναι τση νύχτας τ' όνειρο
απού σε περιμένω.

Ήθελα να μουνα βουβός
και να σε συναντήσω
να ναι η λέξη σ'αγαπώ
αιτία να μιλήσω.

Πίνω κρασί γελώ γλεντώ
και τραγουδώ τση ζήσης
γιατί είδα όνειρα γλυκά
να γίνονται αναμνήσεις.

Εγίνηκες το όνειρο
χαρά ζωή και ελπίδα
μα με κανες λειψό φυτό
που δα δεν βγάζει φύλλα.

Ανέ σ'αρέσουνε τα λεφτά
άμε να βρείς λεφτάδες
γιατί απο μένανε θα βρείς
μονάχα μαντινάδες!

Thursday, January 31, 2008

ΓΙΑΤΙ Η ΜΠΑΛΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΠΑΛΑ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ..

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ!
----------------------------------------------------------------------------------------


----------------------------------------------------------------------------------------


----------------------------------------------------------------------------------------

Ω Patrick ποσο μας ελειψες!



Νιωθω την αναγκη να ποσταρω για τον πολυαγαπημενο μας Babatunde Patrick Ogunsoto, τον ανθρωπο που θαυμαζα τοσο εντος Μαρτινενγκο οσο και εντος Bowling Center. Επιτελους γυρισε εκει που ανηκει. Εκει που αγαπησε και αγαπηθηκε. Εκει που εκανε τα πρωτα του καμακια και εφαγε τις πρωτες του χυλοπιτες...

Patrick, καλως ηρθες και παλι εδω.

Στο πρωτο του παιχνιδι (στο ηρακλειωτικο ντερμπυ) εκανε αισθητη τη παρουσια του τοσο εντος οσο και εκτος αγωνιστικου χωρου. Στο παραπανω αποσπασμα δε θαυμαζουμε μονο την ευχερεια λογου που παντα τον χαρακτηριζε , αλλα και την παλινδρομικη κινηση του κεφαλιου του προς την καμερα (11 φορες παρακαλω) καθως και την απαθη σταση του δημοσιογραφου.

Wednesday, January 30, 2008

Tuesday, January 29, 2008

Αυτά είναι μυαλά...

ΟΚ... Μπορεί να χτύπησε αλλά δεν παύει να είναι αστείο! Μα τι τις θες τις τσαχπινιές κοπέλα μου???

Monday, January 28, 2008

Petrofoundoun...